Anna Sarosiek (UPJPII)
Autonomia maszyn z punktu widzenia klasycznego i biosemiotycznego podejścia do sztucznej inteligencji

Celem referatu jest przedstawienie różnic i problemów, z którymi mamy do czynienia, gdy rozważamy możliwości autonomii maszyn, w zależności od przyjętej perspektywy i metody badań.

Klasyczne ujęcie sztucznej inteligencji przedstawia autonomię jako wciąż uzależnioną od programisty i/lub architekta systemu. Maszyna autonomiczna opiera swoje funkcjonowanie na procedurach odgórnie ustalonych przez człowieka. Nawet, jeśli u podstaw jej działań leżą obliczenia losowe, pozostaje nadrzędnie uwarunkowana przez programy, które pozostają zdeterminowane przez antropocentryczne postrzeganie świata przez ludzi.

Biosemiotyczna perspektywa przedstawia zupełnie odmienne podejście do autonomii sztucznych systemów. Przede wszystkim, w centrum teorii znajduje się paradygmat ucieleśnionego umysłu. Z jego ustaleń już na samym początku wynika twierdzenie, że działanie jakiegokolwiek systemu (niezależnie od jego fizycznej czy biologicznej budowy) zależne jest od sposobu jego cielesnego osadzenia w świecie. Oznacza to, że na funkcjonowanie mają nieprzeceniony wpływ otrzymywane przez sensory systemu zmysłowe dane. Podstawą działania są natomiast tworzone w wyniku doświadczeń i interakcji ze środowiskiem systemy wiedzy. Drugą, równie istotną rzeczą jest, by inspirowane biologicznie maszyny, tworzone w zgodzie z biologiczną teorią znaczenia, odczytywały znaki i przetwarzały je w zgodzie z ich systemem percepcyjnym.

W konstrukcji maszyn biosemiotycznych posłużyć może teoria kręgów funkcjonalnych Jakoba von Uexkülla. Modelowanie funkcjonowania takich kręgów mogłoby pozwolić zbudować maszyny, których działanie spełniałoby wymogi pełnej autonomii.

To podejście jednak ukazuje również nowe trudności, które nie pojawiają się w tradycyjnym podejściu: możliwość zrozumienia informacji przekazywanych przez sztuczne systemy lub wyodrębnienie istotnych danych.

Prezentacja (przedstawiona na Konferencji)

Materiały do dyskusji

1)  C. Emmeche: Does a robot have an Umwelt?
[najważniejszy dla dyskusji fragment w/w tekstu to s. 20-23]

2)  P. Stacewicz: Czy powstaną maszyny autonomiczne?
[jest to 6-ty rozdział książki „Umysł-Komputer-Świat”,napisanej wspólnie z W. Marciszewskim]

13 odpowiedzi na „Anna Sarosiek (UPJPII)
Autonomia maszyn z punktu widzenia klasycznego i biosemiotycznego podejścia do sztucznej inteligencji

Pozostaw odpowiedź Anna Sarosiek Anuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *