[stextbox id=”info”]<\/p>\n
Poj\u0119cie heurystyki zosta\u0142o wprowadzone do literatury filozoficznej po\u015bwieconej wnioskowaniom i podejmowaniu decyzji przez Daniela Kahnemana. W tym paradygmacie, heurystyki traktuje si\u0119 jako b\u0142\u0119dy poznawcze, polegaj\u0105ce zwykle na zast\u0105pieniu problemu trudniejszego \u2013 problemem \u0142atwiejszym.\u00a0\u00a0 Taka zamiana ma \u015bwiadczy\u0107 o naszej nieracjonalno\u015bci \u2013 poniewa\u017c w efekcie uzyskujemy b\u0142\u0119dne rozwi\u0105zanie
\n(tzn. takie, kt\u00f3re nie jest rozwi\u0105zaniem problemu wyj\u015bciowego).<\/p>\n
Obecnie coraz bardziej popularne staje si\u0119 inne rozumienie heurystyki \u2013 analizowane g\u0142\u00f3wnie przez Grega Gigerenzera i jego wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w. Zgodnie z nim \u2013 heurystyki to szybkie i oszcz\u0119dne, metody rozumowania, kt\u00f3re wprawdzie maj\u0105 zastosowania najcz\u0119\u015bciej lokalne (zale\u017cne od specyficznych cech \u015brodowiska, w kt\u00f3rych dzia\u0142aj\u0105), ale daj\u0105 zaskakuj\u0105co dobre rezultaty. Sp\u00f3r mi\u0119dzy dwoma podej\u015bciami do heurystyk jest r\u00f3wnie\u017c sporem o to, co rozumiemy przez dzia\u0142anie racjonalne.<\/p>\n
Celem referatu jest przedstawienie neutralnej (ze wzgl\u0119du na problem oceny racjonalno\u015bci) definicji heurystyki i wskazanie, od jakich innych rozstrzygni\u0119\u0107 poj\u0119ciowych warto\u015bciowanie heurystyk jest zale\u017cne. W szczeg\u00f3lno\u015bci wprowadzone b\u0119dzie rozr\u00f3\u017cnienie racjonalno\u015bci koherencyjnej<\/em> i racjonalno\u015bci korespondencyjnej<\/em>.<\/p>\n Prezentacja<\/strong><\/a> (przedstawiona na Konferencji)<\/p>\n Literatura<\/strong><\/p>\n Gigerenzer G., On Narrow Norms and Vague Heuristics: A Reply to Kahneman and Tversky <\/em>(1996) [w:] Psychological Review<\/em> 103 (3), 1996, s. 592\u2013596.<\/p>\n Gigerenzer G., Brighton H., Homo Heuristicus: Why Biased Minds Make Better Inferences<\/em> [w:] Topics in Cognition Science<\/em> 1, 2009, s. 107\u2013143.<\/p>\n Todd P.M., Gigerenzer G., Pr\u00e9cis of \u201eSimple heuristics that make us smart\u201d<\/em> Vranas P.B.M., Gigerenzer\u2019s normative critique of Khaneman and Tversky<\/em> [\/stextbox]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" [stextbox id=”info”] Poj\u0119cie heurystyki zosta\u0142o wprowadzone do literatury filozoficznej po\u015bwieconej wnioskowaniom i podejmowaniu decyzji przez Daniela Kahnemana. W tym paradygmacie, heurystyki traktuje si\u0119 jako b\u0142\u0119dy poznawcze, polegaj\u0105ce zwykle na zast\u0105pieniu problemu trudniejszego \u2013 problemem \u0142atwiejszym.\u00a0\u00a0 Taka zamiana ma \u015bwiadczy\u0107 o … Czytaj dalej
\n[w:] Behavioral & brain sciences<\/em> 23, 2000, s. 727\u2013741.<\/p>\n
\n[w:] Cognition 76, 2000, s. 179\u2013193.<\/p>\n