Andre Włodarczyk (CELTA)
Informacja a komunikat

Abstrakt

W komunikacji językowej informacja zawsze albo denotuje jakąś sytuację, albo jest z nią w jakiś sposób powiązana. Jednakże wypowiedzi językowe nawet w postaciach kanonicznych zawierają cząstkowe informacje o składnikach więcej niż jednej sytuacji równocześnie (z kontekstem włącznie). Podczas gdy informacja denotuje sytuację (właściwie najczęściej złożenie kilku sytuacji) – nazwijmy ją – użytkową, mówiący wykonuje czynności orzekania (oraz – jak postaram się pokazać – także omawiania), dzięki którym informacja zostaje „zapakowana”, czy lepiej: enkapsulowana, w metainformacyjnej strukturze składni podstawowych fraz wypowiedzi jednostkowych.

Zatem, aby mógł powstać komunikat językowy, potrzebne są informacje pojęciowe (ontologiczne): (a) parainformacyjne: najpierw (choć często także jednocześnie) muszą zostać utworzone jej składniki (uczestnicy) na podstawie wyboru z przechowywanych w pamięci danych oraz (b) informacyjne: następnie (choć często także jednocześnie) po przydzieleniu każdemu z nich odpowiedniej roli (stanu lub czynności) musi być wykonany montaż informacji o wszystkich sytuacjach składowych.

Tak złożona budowa informacji, jaką zawierają proste komunikaty językowe, wynika z różnego rodzaju konwencji, które – towarzysząc zasadom tworzenia wypowiedzi – umożliwiają w drodze enkapsulowania silną kompresję informacji o przekazywanych sytuacjach.

Słowa kluczowe:   informacja, komunikat, wypowiedź, meta-informacja, para-informacja, znak, predykacja, ontologia, semantyka, pragmatyka

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *