Anna Wójtowicz (UW)
Heurystyka. Błąd czy metoda?

Pojęcie heurystyki zostało wprowadzone do literatury filozoficznej poświeconej wnioskowaniom i podejmowaniu decyzji przez Daniela Kahnemana. W tym paradygmacie, heurystyki traktuje się jako błędy poznawcze, polegające zwykle na zastąpieniu problemu trudniejszego – problemem łatwiejszym.   Taka zamiana ma świadczyć o naszej nieracjonalności – ponieważ w efekcie uzyskujemy błędne rozwiązanie
(tzn. takie, które nie jest rozwiązaniem problemu wyjściowego).

Obecnie coraz bardziej popularne staje się inne rozumienie heurystyki – analizowane głównie przez Grega Gigerenzera i jego współpracowników. Zgodnie z nim – heurystyki to szybkie i oszczędne, metody rozumowania, które wprawdzie mają zastosowania najczęściej lokalne (zależne od specyficznych cech środowiska, w których działają), ale dają zaskakująco dobre rezultaty. Spór między dwoma podejściami do heurystyk jest również sporem o to, co rozumiemy przez działanie racjonalne.

Celem referatu jest przedstawienie neutralnej (ze względu na problem oceny racjonalności) definicji heurystyki i wskazanie, od jakich innych rozstrzygnięć pojęciowych wartościowanie heurystyk jest zależne. W szczególności wprowadzone będzie rozróżnienie racjonalności koherencyjnej i racjonalności korespondencyjnej.

Prezentacja (przedstawiona na Konferencji)

Literatura

Gigerenzer G., On Narrow Norms and Vague Heuristics: A Reply to Kahneman and Tversky (1996) [w:] Psychological Review 103 (3), 1996, s. 592–596.

Gigerenzer G., Brighton H., Homo Heuristicus: Why Biased Minds Make Better Inferences [w:] Topics in Cognition Science 1, 2009, s. 107–143.

Todd P.M., Gigerenzer G., Précis of „Simple heuristics that make us smart”
[w:] Behavioral & brain sciences 23, 2000, s. 727–741.

Vranas P.B.M., Gigerenzer’s normative critique of Khaneman and Tversky
[w:] Cognition 76, 2000, s. 179–193.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *